Porady » Materiały wyciskowe
Protezy stomatologiczne z uwagi na technologię postępowania są w znacznej mierze wykonywane poza jamą ustną, na różnego rodzaju modelach. Model, czyli kopię określonego terenu jamy ustnej, uzyskuje się po wypełnieniu formy negatywowej, czyli wycisku, który ten teren odwzorowuje. Wycisk powinien stanowić dokładną odbitkę danego obszaru jamy ustnej, na którym będzie się utrzymywała przyszła proteza. W przypadku protez całkowitych, podłożem staje się bezzębna szczęka lub żuchwa.
Wyciski pobiera się za pomocą materiałów zwanych masami wyciskowymi, stosując określone metody postępowania. Z lekarskiego punktu widzenia ważne jest, aby zarówno materiały, jak i metody wyciskowe były dobierane na podstawie czynników biologicznych, a nie technologicznych. Jama ustna nie może być traktowana tylko jako przestrzeń wymagająca dokładnego odwzorowania. Podłoże protetyczne stanowi zespół żywych tkanek o różnej podatności i wrażliwości na doznania bólowe i uszkodzenia spowodowane czynnikami mechanicznymi, toksycznymi i termicznymi. Z uwagi na kontakt z żywymi tkankami i potrzeby kliniczne, masom wyciskowym stawiane są
użytkowanie i ochronę tkanek podłoża. Materiały te w zależności od przeznaczenia dzielą się na dwie zasadnicze grupy:
1. Materiały umożliwiające biologiczną odnowę tkanek miękkich podłoża protetycznego, określane w piśmiennictwie anglosaskim jako tissue conditio-ners.
2. Materiały do okresowego uszczelniania i wyściełania płyt protez miękkim tworzywem.