Zmiana położenia żuchwy

Przebudowa
warunków zwarciowych, polegająca na zmianie położenia
żuchwy względem szczęki, jest czynnością dosyć skomplikowaną,
wymagającą dłuższego czasu. Konieczność ustalenia nowych
relacji pomiędzy żuchwą i szczęką występuje zwykle w
przypadkach zgryzu głębokiego, częściej nabytego niż wrodzonego,
zwłaszcza połączonego z urazową okluzją. Zaburzenia takie mogą
być powikłane dolegliwościami bólowymi ze strony stawów
sż, chociaż nie zawsze one występują. Niekiedy dolegliwości ze
strony ssż są główną przyczyną rozpoczęcia przebudowy
stosunków międzyszczękowych. Wstępne leczenie protetyczne
polega wówczas na ustaleniu położenia żuchwy w zgryzie
konstruk­cyjnym, który pozwala na przywrócenie
właściwych relacji pomiędzy żuchwą i szczęką oraz na optymalne
ułożenie głów żuchwy w dole stawowym. Jak wykazały
badania Spiechowicza i współprac, podnoszenie wysokości
zwarcia rzędu 2 mm nie powoduje widocznych zmian w położeniu głów
żuchwy i nie

czasowe
wstępne protezy
pozwalają, zdaniem cytowanych autorów, ^ożliwiając
rozpoznanie problemu, jaki może mieć dany pacjent z protezą
długoc^iowo służą jako protezy treningowe umożliwiające
użytkownikowi stopniowe pnie zwyczajanie się do obcego ciała w
ustach. Pozwalają również na modyfikowanie pewnych
elementów, co umożliwi łatwiejsze zaadaptowanie się
pacjenta do przyszłej protezy wykonanej z uwzględnieniem
specjalnych problemów danego chorego.

Technika
wykonania adaptacyjnej protezy jest następująca: na wycisku
pobranym masą alginatową w obecności pacjenta lekarz zakreśla
granice płyty protezy, której zasięg jest następnie odbity
na modelu. Na modelu wykonuje się z szybkopolimeru płytę protezy,
stosując technikę ciśnieniową. Płyta zostaje następnie
obrobiona, spolerowana i dostosowana w jamie ustnej pacjenta, który
zostaje poinformowany, jak ma ją używać. Zaleca się całodobowe
użytkowanie i wyjmowanie tylko do umycia. Zwykle płyty nie
zaopatruje się w wały zwarciowe lub zęby. Zdaniem wymienionych
autorów takie postępowanie umożliwia niekosztowne
pokonywanie wielu trudności, z jakimi spotyka się pacjent
otrzymujący pierwszą w życiu protezę całkowitą. Ma on możność
w zaciszu domowym na spokojne przystosowanie się do nowych warunków,
na zwrócenie lekarzowi uwagi odnośnie do pewnych elementów,
jak grubość płyty czy jej zasięg, których skorygowanie
ułatwi szybką adaptację do przyszłej protezy.