Przebudowa warunków w obrębie jednego zęba
Ocena
warunków w obrębie
jednego zęba powinna być przeprowadzona w kontekście jego
stosunków do zębów sąsiednich w tym samym łuku, do
zębów przeciwstawnych oraz do całości warunków
zgryzowych. Ząb wchodzący w skład resztkowego uzębienia, zarówno
przewidziany jako filar do protezy stałej czy ruchomej, jak również
ząb niefilarowy, może wymagać skrócenia, jeżeli zaburza
planowaną powierzchnię zwarciową, wydłużenia, jeżeli wymaga
tego jego
aktualny stan. Szczególnie
często wstępnego opracowania wymaga ząb przewidziany jako filar do
protezy szkieletowej.
Smith
i Turner, opierając się na pracy Chandlera, określają
warunki, w których kształt zęba filarowego dla protezy
ruchomej wymaga przebudowy:
1.
Kiedy ząb filarowy jest złamany, zniszczony procesem
próchniczym, posiada liczne wypełnienia.
2.
Kiedy korona zęba filarowego opracowana tylko przez
zeszlifowanie nie może zapewnić:
a)
pożądanego toru wprowadzenia protezy na podłoże,
b)
podcieni umożliwiających retencję protezy,
c)
odpowiedniej płaszczyzny zgryzowej, warunkującej prawidłowe
położenie żuchwy,
d)
odpowiedniej przestrzeni na ciernie,
e)
zadowalającej okluzji.
3.
Kiedy jest pożądane zespolenie kilku zębów
filarowych. Wyżej wymienieni autorzy proponują uzyskiwanie
pożądanych warunków przez zastosowanie odpowiednio
modyfikowanych koron protetycznych. Jest to postępowanie słuszne
tylko w niektórych przypadkach, zwłaszcza przy zniszczeniu
próchnicą lub odłamaniu korony zęba, czy w razie
konieczności zblokowania kilku zębów. W większości
przypadków korzystne warunki dla właściwego wykonania i
użytkowania protezy można osiągnąć prostszymi sposobami.