Aktualności » Wizyty i zestaw dokonywanych na nich czynności
Wizyta I. Zbieranie wywiadu, badanie pacjenta, planowanie toku leczenia, wyciski diagnostyczne, zakreślenie granic łyżki indywidualnej.
Na modelach uzyskanych z wycisków diagnostycznych technik wykonuje łyżki indywidualne.
Wizyta TT. Dostosowanie łyżek indywidualnych, pobranie wycisków czynnościowych.
Na modelach roboczych technik wykonuje wzorniki zwarciowe.
Wizyta III. Za pomocą wzorników zwarciowych lekarz ustala centralne zwarcie. Dobór wielkości, kształtu i koloru zębów sztucznych.
Technik dentystyczny korzystający z informacji uzyskanych od lekarza montuje modele z wzornikami w artykulatorze, ustawia zęby i modeluje kształt przyszłej protezy.
Wizyta IV. Lekarz stomatolog przeprowadza kontrolę próbnych protez i przeprowadza ewentualne, niezbędne korekty.
Technik wykonuje gotowe protezy akrylowe.
Wizyta V. Lekarz oddaje pacjentowi gotowe protezy do użytkowania, dostosowując je w miarę potrzeby, oraz przekazuje niezbędne informacje dotyczące ich użytkowania.
Wizyta VI i następne zwane są wizytami kontrolnymi, w czasie których lekarz dokonuje niezbędnych korekt i ułatwia pacjentowi zaadaptowanie się do protez całkowitych.
W roku 1980 Spiechowicz i Płonka opracowali wskazówki ujednolicające wykonawstwo protez całkowitych, które mogą być przydatne zarówno dla studentów, jak i dla lekarzy pracujących w lecznictwie podstawowym.
Badanie. Jama ustna powinna być przygotowana do leczenia protetycznego. Podłoże kostne bez ostrych wygórowań czy wyniosłości. Błona śluzowa zdrowa, gładka, o normalnym zabarwieniu. Wszystkie zmiany chorobowe uprzednio przeleczone zachowawczo lub chirurgicznie.
Wyciski wstępne. Pobrane na łyżkach standardowych masą alginatową lub gipsem. Wycisk powinien przekraczać zasięg terenu, który będzie pokryty przyszłą protezą. Granice wycisku powinny obejmować:
Szczęka: sklepienie przedsionka z zaznaczonym przyczepem więzadeł i wędzidełka wargi górnej, guzy wyrostka zębodołowego i przednią granicę podniebienia miękkiego.
Żuchwa: dno przedsionka z zaznaczonymi przyczepami więzadeł i wędzidełka wargi dolnej, trójkąt pozatrzonowcowy, linię żuchwowo-gnykową z uwidocznieniem wędzidełka języka. Mięsień żuchwowo-gnykowy powinien być odciśnięty w fazie napięcia.