Aktualności » Bakteryjne zapalenie kości
Wśród wielu chorób rozwijających się w tkance kostnej, jeden z najobszerniejszych działów i najtrudniejszych w patologii tej tkanki stanowią zapalenia. Podobnie jak w tkankach miękkich, stany zapalne kości mogą wywoływać czynniki różnego pochodzenia, a więc fizyczne, chemiczne, bakterie i wirusy. Stąd przyjęto w chirurgii określać to schorzenie „chorobą całego życia", ze względu na uporczywość przebiegu i skłonność do nawrotów.
Zapalenie kości pochodzenia bakteryjnego (osłeomyelitis), niesłusznie dawniej nazywane ostitis, jest chorobą, której zmiana nazwy wynikła z postępu badań nad patogenezą istoty schorzenia i ze zmiany poglądów. Ze względu na złożoność zagadnienia - do dziś otwarty problem poznawczy tego schorzenia nie pozwala na omówienie całości zagadnienia - zostaną podane jedynie istotne dla klinicysty dane praktyczne.
Zapalenie kości powstaje w następstwie wniknięcia bakterii do tkanki kostnej i w zależności od drogi zakażenia, toksyczności drobnoustrojów oraz stanu ogólnego chorego przebiega klinicznie pod postacią ostrą lub przewlekłą, obejmując zarówno tkankę zbitą gąbczastą, jak i szpik kostny. Wnikające do tkanki kostnej drobnoustroje wywołują jej stan zapalny, porcelana którego przebieg kostnej wywołanego bakteryjnym zakażeniem je&MDdInTenny niż w tkankach miękkich, co ściśle łączy się z odrębnością budowy i czynności tej tkanki. Kość zbudowana jest w 70% ze związków nieorganicznych, a masę pozostałych 30% substancji organicznych stanowią głównie naczynia krwionośne, tworzące w kanałach osteonu (Hawersa) bogatą sieć o regularnej budowie. Niezwykle szybki metabolizm tkanki kostnej wynika z jej bogatego ukrwienia, czego dowodzi możliwość natychmiastowego uruchamiania zawartych tu minerałów (wapń, fosfor) pod wpływem przemiany hormonalnej. Z powyższymi odrębnościami budowy kości związane są etapy rozwoju jej zarpalenia, z których najważniejszy stanowi szybkość zakażenia drobnoustrojami uszkadzającymi naczynia krwionośne, a tym samym i ukrwienie kości, bez możliwości tworzenia się krążenia obocznego.
Stan niedokrwienia tworzący się na tym etapie zapalenia pogarsza wysięk. Stan zapalny wywołany bakteryjnym zakażeniem, oprócz wielu złożonych reakcji immunologicznych, prowadzi do zachwiania równowagi pomiędzy układem krzepnięcia a fibrynolizą, czego wynikiem jest znany dziś zespól śródnaczyniowego rozsianego wykrzepiania. Powstające w jego przebiegu zakrzepy i zatory są głównym czynnikiem uszkadzającym ukrwienie tkanki kostnej, co prowadzi do jej martwicy, uniemożliwia przenikanie stosowanych antybiotyków oraz immunologiczne oddziaływanie ustroju na ognisko zapalne. Stąd wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie decyduje w tym schorzeniu
0 rokowaniu.