Wyciski do wkładów koronowych można pobierać masą termoplastyczną Kerra w pierścieniu metalowym, najczęściej miedzianym, który następnie pokrywa się wyciskiem sytuacyjnym. Metoda ta jest jednak bardziej przydatna dla wycisków do wkładów koronowo-korzeniowych i koron. Dla wkładów koronowych odpowiedniejsza jest metoda wycisków dwuwarstwowych, z uży­ciem mas elastycznych, np. Reprosilu lub
Xantoprenu. Dentysta Rzeszów

Po utwardzeniu się masy podstawowej, łyżkę wyjmuje się z ust, osusza i nakłada drugą warstwę masy, ale o małej prężności (light body) i wycisk ponownie wprowadza do jamy ustnej, mocno dociskając go do zębów. Jeżeli ubytek sięga do brzegu dziąsła lub w głąb kieszonki, wskazane jest przed pobraniem pierwszego etapu wycisku wtłoczenie do kieszonki dziąsłowej nici refrakcyjnych w celu odsłonięcia brzegu ubytku. Po kontroli wycisku, którego powierzchnia powinna być gładka i ostro odtwarzać wszystkie szczegóły podłoża, pobiera się wycisk zębów przeciwstaw­nych i kęsek zwarciowy, i całość oddaje do pracowni, gdzie technik wykonuje segmentowy model roboczy, umożliwiający wyjmowanie poszczególnych zębów i dokładne modelowanie wszystkich detali. Kęsek zwarciowy można również pobierać wcześniej, przed pobraniem wycisku do modelu roboczego.